5 Nisan 2011 Salı

ACIYLA ERİR YÜZÜNE ÇOCUK
 
e.min 5.bölüm alıntıdır.
 
Demir’in  gözleri sonunda Asi’ye  dönüyor ve artık bir tek onu görüyor.  Ağrına gider gözlerinin bakarsa Demir başka bir yere... gözleriyle, çenesi arasında dolanıp duruyor. İlla dokunmak mı gerekiyor... Asi ona gelişi kadar onun şu anlarda... dokunamasada biliyor. Demir kendine ait yeni şeyler keşfediyor bu aralar. Herşeyin özünü görmeye özen gösterir, kendince dokunmayı... kendince hissetmeyi sever... ama doğa’da dişiyi böylesi vahşice güzel... ilk defa hissediyor. Dostuna verdiği akıllar... “Belkide doğallık sandığın şey sığlıktır” söylemi, biliyor ki işe yaramıyor. Gözünün gördüğünün ötesinde bu kızın gözleriyle  kurabildiği iletişim onu şaşırtıyor... Alışık değil üstünde bir başkasının böylesi etkili olmasına... ve böylesi etkili olmaya aynı anda, sanıyorum bunu farketmiş olmakta onu sarsıyor.
 
funda


ACIYLA ERİR YÜZÜNE AŞIK ÇOCUK

Ne zaman gözlerinin içine baksam,biliyorum
ikimizi de aşar,o kapının ardındaki masal
bense yüreğimin bu hallerinden korkar,kalırım
bir hız trenine bindirilmiş küçük bir çocuk gibi
geçip giden yüzlerine bakar kalırım

Cezmi Ersöz
 
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme